Od czasu pracy w Domu Kultury „Śródmieście” w Białymstoku regularnie tworzę scenografie i elementy wizualne dla grup teatralnych i tanecznych, od mniejszych realizacji po rozbudowane projekty.
Jednym z najważniejszych doświadczeń była praca przy widowisku plenerowym „Bieżeńcy. Exodus.”, zrealizowanym w 2015 roku przez Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku z okazji setnej rocznicy bieżeństwa. Spektakl w reżyserii Agnieszki Korytkowskiej-Mazur, z projektem scenografii autorstwa Jacka Malinowskiego, był wielomiesięcznym, intensywnym procesem twórczym.
Brałam udział w realizacji elementów scenografii, obejmujących zarówno konstrukcje przestrzenne, jak i rekwizyty o silnym ładunku symbolicznym i emocjonalnym. Powstawały m.in. kukły postaci: matki z noworodkiem, ofiar rozstrzelań, postaci zniszczonych przez wybuchy, a także elementy przestrzeni: lej po bombie, krzyże cmentarne różnych wyznań, brama wjazdowa do Moskwy. Współtworzyłam również pełną stylizację pociągu obejmująca obudowanie lokomotywy i wagonów na styl carski, w którym umieszczane były postacie i elementy narracji.
Spektakl miał formę podróży — widzowie przemieszczali się pociągiem na przestrzeni 16 kilometrów, uczestnicząc w wydarzeniu razem z aktorami. Było to doświadczenie wymagające, intensywne i jednocześnie niezwykle poruszające.
Praca ze scenografią, rekwizytem i kostiumem pozostaje dla mnie jednym z najważniejszych i najbardziej angażujących obszarów twórczości. Jest ważnym elementem narracji, na który mogę mieć wpływ.